ยกโทษให้เราของเราคืออะไร? สามวิธีที่เราพูดถึงคำอธิษฐานของพระเจ้า

คุณรู้คำอธิษฐานที่โด่งดังที่สุดในโลกหรือไม่? คำอธิษฐานที่คนส่วนใหญ่บนถนนสามารถท่องบางส่วนของถ้าถาม? คำอธิษฐานของคริสเตียนหลายร้อยล้านคนในทุกแถบอธิษฐานเป็นประจำและผู้ที่ไม่ได้เป็นคริสเตียนนับสิบล้านคนเคยได้ยินพอที่จะพูดซ้ำไหม?

“ พระบิดาในสวรรค์ของเราทรงบริสุทธิ์จงเป็นชื่อของคุณ

อาณาจักรของคุณมาแล้วความมุ่งมั่นของคุณจะเกิดขึ้นบนโลกตามที่มีอยู่ในสวรรค์

ให้เราวันนี้ขนมปังประจำวันของเรา

และให้อภัยเราด้วยเมื่อเราให้อภัยลูกหนี้ด้วย

และอย่าพาเราไปสู่การล่อลวง แต่ช่วยเราให้พ้นจากความชั่วร้าย” (มัทธิว 6: 9–13)

ยกโทษให้เราของเราคืออะไร?

หากคุณท่องจำคำอธิษฐานของพระเจ้าด้วยความทรงจำกับกลุ่มคนที่อยู่นอกคริสตจักรท้องถิ่นของคุณฉันคิดว่าสิ่งต่าง ๆ มักจะราบรื่นดีจนกระทั่งคุณไปถึงบรรทัดที่สี่ บางคนจะพูดว่า "ยกโทษให้เราหนี้ของเรา" บางคนจะพูดว่า "การล่วงละเมิด" และคนอื่น ๆ จะพูดว่า "บาป"

วิธีที่เราท่องวลีนั้นมักจะขึ้นอยู่กับประเพณีของคริสเตียนที่พูดภาษาอังกฤษซึ่งมีอิทธิพลต่อเรามากกว่าการแปลคัมภีร์ไบเบิลที่เราใช้ ผู้ที่ยกมาในประเพณีเพรสไบทีเรียนหรือกลับเนื้อกลับตัวมีแนวโน้มที่จะพูดว่า "หนี้" ผู้ที่มาจากชาวอังกฤษ / บาทหลวง, ระเบียบ, หรือประเพณีโรมันคา ธ อลิกมีแนวโน้มที่จะพูดว่า "บุกรุก" ผู้ที่โบสถ์ ปลายศตวรรษที่ยี่สิบมีแนวโน้มที่จะพูดว่า "บาป"

แล้วคำไหนที่ถูกต้อง? การแปลภาษาอังกฤษที่น่าเชื่อถือที่สุดเกือบตลอดเวลาได้แปลคำภาษากรีกว่า opheil opma / opheilet เป็น "หนี้สิน / ลูกหนี้" และนั่นเป็นเพราะในพันธสัญญาใหม่และพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับนี้คำเหล่านี้มักสื่อความหมายของการเป็นหนี้ หนี้หรือภาระผูกพันทางการเงินหรือศีลธรรม

ในคำอธิษฐานของลุคพระเยซูตรัสว่า“ และให้อภัย บาป ของเราเพราะเราให้อภัยทุกคนที่เป็น หนี้ ให้เรา” (ลูกา 11: 4) ในกรณีนี้คำภาษากรีกที่ใช้สำหรับ "บาป" คือ hamartia ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึง "บาป" หรือ "ความผิด" แต่เนื่องจากมันถูกจับคู่กับ opheilonti (“ เป็นหนี้กับเรา”) ยังคงชัดเจนว่าพระเยซูมีความรู้สึกเกี่ยวกับหนี้สิน ในใจเมื่อพูดถึงบาปในคำอธิษฐานเขาสอนสาวกของเขา ดังนั้นการพูดว่า“ ยกโทษบาปของเรา” ไม่ผิดพลาด มันสูญเสียความแตกต่างที่ชัดเจนของพระเยซู

แต่ทำไมบางประเพณีของคริสเตียนจึงพูดว่า“ การล่วงละเมิด”?

แค่อ่านข้อต่อไป

ถ้าเราอ่านข้อสองข้อเราจะเห็นคำตอบเดียวเพราะพระเยซูตรัสว่า

“ เพราะถ้าคุณให้อภัยผู้อื่นการ ละเมิด ของพวกเขาพระบิดาในสวรรค์ของคุณจะให้อภัยคุณด้วย แต่ถ้าคุณไม่ให้อภัยผู้อื่นการ ละเมิด ของพวกเขาพ่อของคุณจะไม่ให้อภัยการ ละเมิด ของคุณด้วย” (มัทธิว 6: 14–15)

สิ่งแรกที่พระเยซูทำหลังจากอ่านคำอธิษฐานนี้จะอธิบายถึงความสำคัญของการให้อภัย และเพื่อขับรถกลับบ้านอย่างที่เขาตั้งใจเขาเลือกคำที่แตกต่างสำหรับความบาปด้วยความแตกต่างแตกต่างจากที่เขาใช้ในการอธิษฐาน มัทธิวเลือกคำภาษากรีก paraptōma เพื่อจับความตั้งใจของพระเยซูในข้อเหล่านี้ซึ่งในบริบทหมายถึงบาปชนิดหนึ่งที่เกินกำหนดขอบเขตหรือขอบเขต - สิ่งที่เราเรียกว่า "การล่วงละเมิด"

พระเยซูต้องการให้สาวกของพระองค์ (รวมถึงเรา) เข้าใจ บาป ทั้งในแง่ของหนี้และความรู้สึกล่วงละเมิดในดินแดนที่ไม่ได้เป็นของเรา

แต่นั่นก็ยังไม่ได้อธิบายว่าทำไมประเพณีบางอย่างของคริสเตียนอังกฤษจึงใช้คำว่า "การล่วงละเมิด" เมื่อคำอธิษฐานที่แท้จริงของพระเยซูใช้คำว่า "หนี้"

มรดกของ William Tyndale

เรามี William Tyndale เพื่อขอบคุณสำหรับสิ่งนี้ Tyndale (1494–1536) เป็นนักปฏิรูปชาวอังกฤษผู้ยิ่งใหญ่ผู้แปลพระคัมภีร์เป็นภาษาอังกฤษจากภาษาฮิบรูและกรีกเป็นครั้งแรก แม้ว่าพันธสัญญาใหม่ทั้งภาษากรีกและละตินใช้คำในแมทธิว 6:12 ซึ่งหมายถึง "หนี้" และบรรพบุรุษของคริสตจักรก่อนหน้านี้ (เช่นออกัสติน) และนักแปล (เช่น Wycliffe) ใช้ภาษา "หนี้" ในข้อนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง การบุกรุก” (“ และปลอมแปลงเราแถบเครื่องมือขนาดใหญ่ถึงแม้เราจะปลอมแปลงรูปสลักที่เราเตรียมไว้”)

ทำไมเขาถึงชอบการแปลนี้เมื่อไม่กี่ก่อนหรือหลังเขาเป็นเพียงการเก็งกำไร เขาตีพิมพ์พันธสัญญาใหม่ในภาษาอังกฤษในปี ค.ศ. 1526 ต่อเจตจำนงและกฎหมายของเฮนรี่ที่ 8 จากนั้นอาศัยอยู่ในอันตรายร้ายแรงต่อมนุษย์อีกเพียงสิบปีจนกระทั่งเขาถูกเพื่อนทรยศและประหารชีวิตอาชญากรรมการแปลของเขา เขามีชีวิตอยู่ไม่นานพอที่จะทำการแก้ไขหลายอย่าง และความชอบของเขาไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้นานในมรดกแห่งการแปล - ในปี 1611 ผู้แปลรุ่น King James ก็กลับไปใช้“ หนี้”

อย่างไรก็ตามมันได้ทิ้งร่องรอยไว้ในมรดกของคริสเตียน liturgies อังกฤษ “ การบุกรุก” ปรากฏตัวครั้งแรกใน หนังสือสวดมนต์ ชาวอังกฤษ สามัญ ในปี 1549 และในปี 1979 ฉบับดังกล่าวยังคงถูกนำมาใช้ มันแพร่หลายไปทั่วเช่นกันที่คริสตจักรคาทอลิกอังกฤษนำมาใช้และพวกเขาก็ยังคงใช้มันแม้ว่าจะอธิษฐานเป็นภาษาละตินก็ตาม "Pater Noster" ("พ่อของเรา") ใช้ภาษา "หนี้ / ลูกหนี้" ( debita / debitoribus )

ยกโทษให้เราการละเมิดของเรา

นั่นเป็นสาเหตุที่กลุ่มสวดอ้อนวอนของเราพูดว่า“ การละเมิด” เมื่อเราอ่านคำอธิษฐานของพระเจ้าด้วยกัน และครั้งต่อไปที่มันเกิดขึ้นเราสามารถขอบคุณพระเจ้าสำหรับวิลเลียมทีนเดลเพราะเขาสละชีวิตของเขาเพื่อให้เรามีพระคัมภีร์ภาษาอังกฤษของเรา

และถึงแม้ว่า“ หนี้” เป็นการแปลที่ถูกต้องมากขึ้นของมัทธิว 6:12 แต่พระเจ้าทรงต้องการให้เรา“ ขโมย” ในใจเมื่ออธิษฐานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเราชาวตะวันตกในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด

ความเข้าใจที่ทันสมัยของเราเกี่ยวกับ "หนี้" อาจทำให้ขอบคำนี้แย่สำหรับผู้ฟังดั้งเดิมของพระเยซู เราได้ยินผ่านตัวกรองประสบการณ์ของเราซึ่งแตกต่างจากผู้ชมของพระเยซูและบรรพบุรุษมนุษย์ของเราส่วนใหญ่ เรือนจำของลูกหนี้เป็นสิ่งที่ล้าสมัยในอดีตที่ไม่ได้รับความสว่างและเราไม่มีกษัตริย์ที่ขว้างพวกเราเข้าไปในนั้น (มัทธิว 18: 23–35) เรามีกฎหมายล้มละลายที่มีเมตตาซึ่งปกป้องเราในทางที่ไม่อาจเทียบได้กับคนรุ่นก่อน ดังนั้น“ หนี้” อาจไม่ทำให้เรารู้สึกถึงการคุกคามที่พวกเขาทำ

แต่การบุกรุกเข้ามาโจมตีเราแตกต่างกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีคนทำใจเรา ผู้บุกรุกครอบครองอาณาจักรหรือใช้สิทธิที่เป็นของผู้อื่นโดยชอบธรรม ผู้บุกรุกล่วงละเมิดบุคคลอื่น สิ่งนี้อาจสร้างความเสียหายได้มาก ในความเป็นจริงมันสามารถเพิ่มขึ้นถึงระดับของการทรยศและส่งผลให้ประโยคลงโทษประหารชีวิต

นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในสวนเอเดนและสิ่งที่เราทำมาตั้งแต่นั้นมา เราไม่เพียง แต่ยืมเงินจากพระเจ้าเท่านั้นซึ่งเป็นหนี้ที่ไม่สามารถชำระได้ที่เรายื่นขอความคุ้มครองจากการล้มละลาย เราได้ยึดครองแล้วใช้สิทธิที่เป็นของเขา เราได้ละเมิดพระเจ้า เราได้กระทำความผิดฐานทรยศและเราเป็นหนี้ของการทรยศ: ความตาย (โรม 6:23)

และสิ่งที่พระเยซูได้ทำเพื่อพวกเราที่เชื่อในพระองค์นั้นคือชำระหนี้อันน่ากลัวทั้งหมด และสิ่งที่เขาต้องการจากเราคือการให้อภัยผู้อื่นที่ครอบครองอาณาจักรและใช้สิทธิ์ที่เป็นของเราผู้ละเมิดเรา - เนื่องจากเราได้รับการให้อภัยการละเมิดที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก

ดังนั้นหาก "การล่วงละเมิด" เข้าใกล้บ้านเรามากกว่า "หนี้สิน" มันไม่ได้มีความรุนแรงต่อความหมายของพระเยซูถ้าเราสวดอ้อนวอน พ่อให้อภัยการละเมิดของเราเมื่อเราให้อภัยผู้ที่ละเมิดเรา

แนะนำ

เมื่อคำพูดเป็นลม
2019
เมื่อพระเจ้าทรงรู้สึกโหดร้าย
2019
สุขสันต์วันเกิดแม่!
2019